Wat geschreven staat,wordt gezegd. De rest niet.

De agent antwoordt op basis van wat u hem geeft: uw prestaties, uw voorwaarden, uw termijnen, uw prijzen wanneer u wilt dat ze gezegd worden. Ze rekent niet, schat niet, en extrapoleert niet vanaf een gelijkaardige vraag.

Wat niet geschreven staat, wordt niet gezegd. Op een vraag zonder gedocumenteerd antwoord produceert ze geen plausibel cijfer om goed over te komen: ze noteert de vraag en geeft ze u door, of schakelt door als iemand bereikbaar is.

Dat is een beperking, en ze maakt het geheel bruikbaar. Een agent die een prijs improviseert, verbindt u tot een bedrag dat u nooit hebt goedgekeurd.

Sommige prijzen laten zich perfect aan de telefoon zeggen. Een forfait voor een olieverversing, een menu, een consultatie, een geafficheerd uurtarief, een verplaatsingskost: vaste cijfers, gelijk voor iedereen, die u zonder risico laat herhalen.

De winst is niet alleen tijd. Een onbeantwoorde prijsvraag is een van de banaalste redenen waarom iemand ophangt en elders belt. Een helder cijfer, meteen gegeven, houdt de beller vast.

En niets verplicht u alles open te zetten. Veel zelfstandigen geven drie of vier veelgevraagde prijzen mee — en houden de rest voor zich.

Omgekeerd zijn er vragen die nooit een cijfer aan de telefoon zouden mogen krijgen, en een goede configuratie verbiedt het uitdrukkelijk.

Alles wat afhangt van wat men niet gezien heeft: een herstelling vóór diagnose, een werf vóór plaatsbezoek, een interventie waarvan de omvang ter plaatse blijkt. « Ergens rond de » zeggen schept een verwachting die u achtervolgt.

Op die vragen is het juiste antwoord niet antwoorden: de agent legt uit dat het bedrag van een onderzoek afhangt, noteert de nuttige elementen en geeft de vraag door — of legt meteen de afspraak voor het plaatsbezoek vast, wat vaak beter is.