Zeggen kost minderdan betrapt worden.

De Europese AI-verordening verplicht personen te informeren dat ze met een AI-systeem interageren.

Wij doen dat vanaf de eerste zin van de oproep, vóór elke vraag, zonder dubbelzinnige formulering. Het is geen commerciële keuze die u zou kunnen uitschakelen: het is een verplichting, bij elke aanbieder.

Onze pagina over de AI Act beschrijft wat van toepassing is en sinds wanneer.

Naast de melding aan het begin van de oproep is er de ruimere informatie over de verwerking: waarom u verwerkt, welke gegevens, hoelang, en welke rechten de betrokkenen hebben.

Dat hoort in uw privacyverklaring, want u bent verwerkingsverantwoordelijke. Hebt u er al een, dan is de vraag of ze de verwerking van inkomende oproepen dekt — verklaringen die voor een website werden geschreven, doen dat niet altijd.

Geen zware formaliteit: vaak één alinea toe te voegen. Maar wel een alinea die geschreven moet worden.

Veel zaken vrezen de melding, in de veronderstelling dat ze bellers wegjaagt. Wat wij vaststellen, wijst de andere kant op.

Een beller die weet met wie hij spreekt, past zijn manier van zeggen aan: hij komt ter zake, articuleert, probeert zijn gesprekspartner niet te vangen. Een beller die vermoedt zonder te weten, besteedt de eerste dertig seconden aan controleren in plaats van aan zijn vraag.

Het omgekeerde kost meer: een mens laten vermoeden en ontmaskerd worden vernielt het vertrouwen veel duurzamer dan de melding het aantast. We zouden het niet doen, zelfs als het mocht — en het mag niet.